Navigeren
homemissie
werking
cijfers
team
indrukken
contact
aanmelden
subsidies
steun
nl | fr
De toren van Babel bij Zorgwonen
Ine VerpoortenWij zijn een Nederlandstalig team bij Zorgwonen: Nederlands is onze moedertaal en de voertaal onder elkaar. "Klinkt gewoon en logisch", hoor ik je denken … wacht maar. In de begeleiding met de cliënten spreken we voornamelijk Frans. De meesten onder hen zijn immers afkomstig van Centraal-Afrika. Bij gebrek aan onze kennis van het Kirundi, Kinyarwanda, Lingala … en hun kennis van het Nederlands is de keuze snel gemaakt : le français! Voor geen van beiden is het de eerste taal, wat zo zijn voor- en nadelen heeft. We leren fouten aan en van elkaar, we kunnen ons minder genuanceerd uitdrukken en een vreemde taal is bij momenten vermoeiend en beperkend. Anderzijds zorgt het ervoor dat we de zaken automatisch eenvoudig uitdrukken, in begrijpelijke mensentaal, zonder teveel vakjargon of verbloemingen. Wat vaak een verademing is voor onze cliënten.
We begeleiden echter ook mensen waar we geen gemeenschappelijke taal mee delen: geen Frans, Nederlands, Engels, Duits of Spaans. In dat geval blijkt geduld de schoonste deugd ! Expressieve lichaamstaal, moeite doen en gewenning aan elkaars taaltje helpen eveneens. Natuurlijk maken we ook gebruik van tolken, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Een tolk komt meestal op afspraak (en onze cliënten zelden), het is niet gratis, er is het probleem van wantrouwen (zeker als het om hiv gaat) en je kan niet voor elk klein ding een vertaler raadplegen.
Schriftelijk stelt taal vaak nog een groter probleem. Vele van de mensen die we begeleiden zijn analfabeet, in het Frans, en soms ook in hun moedertaal. Dit maakt hun extra kwetsbaar en afhankelijk, zeker in onze bureaucratische maatschappij. Verwonderlijk hoe ze het vaak nog redden en hun analfabetisme kunnen verdoezelen.
Geschreven info over hiv, medicatie-bijsluiters, documenten over allerlei rechten en plichten, contracten, details op facturen … gaan aan hen voorbij. Moeilijk en jammer, en de enige echte oplossing is het volgen van alfabetiseringslessen en taalcursussen. Iets waarvoor onze cliënten zich meer en meer inzetten, indien hun gezondheid het toelaat. Het is een doeltreffende manier om zelfstandiger te worden, hun kinderen te kunnen helpen met schoolwerk, hun kansen op werk te verhogen etc.
De Brusselse situatie vergemakkelijkt ons werk niet : een Nederlandstalig team in een overheersend Franstalige stad met een anderstalig cliënteel. Kennismaking en samenwerking met andere diensten is hierdoor vaak complexer en de taal van het aanbod is regelmatig niet afgestemd op die van de vraag. Om maar te zwijgen van het extra vertaalwerk dat het met zich meebrengt … zoals voor dit jaarverslag. Hierbij dan ook een hele dikke merci voor onze vertaler die dit titanenwerk nu al 3 jaar voor ons op vrijwillige basis doet ! CHAPEAU !
Andere indrukken